သတ္ပုံမွားတ့ဲေန႔
ဟိုးတစ္ခ်ိန္ ဖားကန္႔ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္မွာ တစ္ပုိင္တႏိုင္က်င္းတူးၿပီး လုပ္တ့ဲေခတ္တုန္းကေပါ့၊ တရုပ္ေလာပန္းက်င္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ (၁၀)ေယာက္အလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ ေက်ာ္ထူးဆိုတာကၽြန္ေတာ္ တို႔အဖြဲ႕ထဲက လူတြင္က်ယ္အင္မတန္လုပ္တ့ဲေကာင္ေပါ့။ ေအးေပါ့ေလ သူကလူတြင္က်ယ္လုပ္ႏိုင္တာေပါ့ တရုပ္စကား၊ ကခ်င္စကား ဘာသာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတတ္တာကိုး။
တေန႔မွာေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းသားေတြအသားဟင္းမစားရတာၾကာေတာ့ ေလာပန္းကို ၾကက္သား ၀ယ္ေကၽြး ခိုင္းမယ္ဆိုၿပီး စာေရးေနခိုက္ ေက်ာ္ထူကးက"ေလာပန္းကတရုပ္ဆိုေတာ့ ဗမာစာမ တတ္ေလာက္ဘူး ငါတရုပ္လိုေရးမယ္"ဆိုကာ တရုပ္လိုေရးၿပီးက်င္းသားတစ္ေ ယာက္ကိုေလာပန္းအိမ္ စာပို႔ခိုင္းလိုက္တယ္။
ညေနေရာက္ေတာ့ ေလာပန္းရဲ႕သား အထုပ္ဆြဲၿပီးလာပို႔တယ္၊ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ၾကေတာ့ "ဟာၾကက္သားလည္းမဟုတ္" ေလာပန္း သားအားရွိန္က "ခင္ဗ်ားတို႔က ၾကက္သြန္ကုန္ေနၿပီ အျမန္လာပို႔ ပါလို႔စာေရးခ့ဲတာေလ ၾကက္သြန္ဘဲရမွာေပါ့" အားရွိန္စကားေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းသားေတြ ကလည္း ေက်ာ္ထူးကို၀ိုင္းဆဲၾကတာေပါ့၊ ေက်ာ္ထူးက"ငါေရးလိုက္တုန္းကၾကက္သားပါး ေလာပန္းစာမဖတ္ တတ္လို႔ၾကက္သြန္ျဖစ္သြား တာေနမွာ" ေအာ္..ေက်ာ္ထူးသူအမွားကိုေတာင္ ၀န္မခံပဲ ေလာပန္းကိုေတာင္အျပစ္တင္လုိက္ေသတယ္။ ေက်ာ္ထူးရဲသတ္ပုံအမွားေၾကာင့္ ဒီေန႔လည္း ကံမေကာင္းပါလားခင္ဗ်ာ။
စိမ္စိမ္းေနာင္
ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းသားအဖြဲ႕မွာ "အားဆိုင္"ဆိုတ့ဲကခ်င္တစ္ေယာက္ပါတယ္။ က်င္းအတြက္ဆီေပပါလာပို႔တ့ဲေန႔ ကားေပၚကေန ဆီေပပါ ၀ိုင္းခ်ၾကေတာ့ က်င္းသားေတြက စိမ္စိမ္းေနာင္ဆိုၿပီး ၀ိုင္းေအာ္ကာ ေပပါကိုခ်ၾကေပမ့ဲ စိမ္စိမ္းေနာင္ဆိုတာမသိတ့ဲ အားဆိုင္ ကေပပါလြတ္မခ်ေတာ့ သူ႔ေျခေထာက္ေပၚ က်သာြးတယ္။
အ့ဲဒီအခ်ိန္ အားဆိုင္စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ မရီႏိုင္ပဲ အားဆိုင္ကိုဂရုဏာသက္မိတာ့ သည္။
"တစ္ႏွစ္သုံဆိုလည္းငါသိတယ္၊ ၀မ္းတူးသရီးဆိုလည္းနားလည္တယ္ အ ခုေတာ့ စိမ္စိမ္းေနာင္ဆိုေတာ့ ငါ့ေျခမႀကီးကြဲသြားၿပီ"
(စိမ္းစိမ္းေနာင္-ကခ်င္ေျမအသုံးစကား)
မိုးအုံ႔တိုင္းသာရြယ္မယ္ဆို
ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းနဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေဒၚခင္ၾကည္ရဲ႕ အေၾကာ္ဆိုင္ရွိတယ္။ တေန႔မွာ မိုးေတြကအုံ႔မႈိင္းလာေတာ့ ေဒၚခင္ၾကည္ က "အင္း မိုးသားေတြမည္းလာၿပီမိုးရြာေတာ့မယ္ထင္တယ္"
ေဒၚခင္ၾကည္ေျပာစကားကို ဘိန္းရႈေနတ့ဲ သူ႔ေယာက္်ား ဦးသာဟန္က "မည္းတိုင္းသာမိုးရြာမယ္ဆိုခင္ၾကည္ ဒယ္အိုးဖင္မွာေန႔တိုင္း မိုးရြာ ေတာ့မွာေပါ့"
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ဦးသာဟန္စကားေၾကာင့္ မရယ္ဘဲမေနႏိုင္ေတာ့တပါ။
အ့ံၾသပုံ
ဦးသာဟန္ႀကီးကား အင္မတန္မွဘိန္းရႈသည္၊ ဒါကိုေက်နပ္ပုံမရတ့ဲေဒၚခင္ၾကည္က "ရွင့္မယ္လည္း အားအားရွိဘိန္းရႈေနေတာ့တာ ေတာ္ေတာ္ကို အ့ံၾသဖုိ႔ေကာင္းေနၿပီ" အ့ဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္ကို ဟတ္စကီးပ်ံလာတ့ဲ အသံကိုၾကားတ့ဲ ဦးသာဟန္ရဲ"သံတုံးသံခဲ မိုးေပၚပ်ံတာမင္းမအ့ံၾသ ငါဘိန္းရႈတာမင္းအ့ံၾသ"ဆိုတ့ဲ ေျပာစကား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နယ္မွာ ေရပန္းအစားဆုံး စကားေလးျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
မလာေသးပါလားကလို
ေန႔လည္စာစားၿပီးတိုင္း ဘိန္းျမိဳတ့ဲအလုပ္က ဦးသာဟန္ရဲ႕အလုပ္။ အလုပ္ပ်င္းတ့ဲသူေယာက္်ားကို ေဒၚခင္ၾကည္ကမေက် နပ္၊ သူ႔ေယာက္်ားဘိန္းထုပ္ကို ေရနံဂ်ီးထုပ္ႏွင့္လဲထားလိုက္သည္။ ဦးသာဟန္းထမင္းစားၿပီးဘိန္းၿမိဳၿပီးမိန္းတာေပါ့ ဒါေပမ့ဲ ခါတိုင္းေန႔လို ဖီးမလာေတာ့ ဦးသာဟန္ႀကီးက "မလာေသးပါလားကလို" ဆိုၿပီးထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာစားေၾကာင့္ ေဒၚခင္ၾကည္မေနႏိုင္ေတာ့ ရီေတာ့ တာေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေျပာလိုက္ေသးတယ္"ဘယ္လာမလဲကိုသာဟန္ ေရနံဂ်ီးေတြကို" တ့ဲ
ဘ၀အေမာေတြေျပႏိုင္ၾကပါေစ
နႏၵလ်န္
ဟိုးတစ္ခ်ိန္ ဖားကန္႔ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္မွာ တစ္ပုိင္တႏိုင္က်င္းတူးၿပီး လုပ္တ့ဲေခတ္တုန္းကေပါ့၊ တရုပ္ေလာပန္းက်င္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ (၁၀)ေယာက္အလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ ေက်ာ္ထူးဆိုတာကၽြန္ေတာ္ တို႔အဖြဲ႕ထဲက လူတြင္က်ယ္အင္မတန္လုပ္တ့ဲေကာင္ေပါ့။ ေအးေပါ့ေလ သူကလူတြင္က်ယ္လုပ္ႏိုင္တာေပါ့ တရုပ္စကား၊ ကခ်င္စကား ဘာသာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတတ္တာကိုး။
တေန႔မွာေတာ့ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းသားေတြအသားဟင္းမစားရတာၾကာေတာ့ ေလာပန္းကို ၾကက္သား ၀ယ္ေကၽြး ခိုင္းမယ္ဆိုၿပီး စာေရးေနခိုက္ ေက်ာ္ထူကးက"ေလာပန္းကတရုပ္ဆိုေတာ့ ဗမာစာမ တတ္ေလာက္ဘူး ငါတရုပ္လိုေရးမယ္"ဆိုကာ တရုပ္လိုေရးၿပီးက်င္းသားတစ္ေ ယာက္ကိုေလာပန္းအိမ္ စာပို႔ခိုင္းလိုက္တယ္။
ညေနေရာက္ေတာ့ ေလာပန္းရဲ႕သား အထုပ္ဆြဲၿပီးလာပို႔တယ္၊ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ၾကေတာ့ "ဟာၾကက္သားလည္းမဟုတ္" ေလာပန္း သားအားရွိန္က "ခင္ဗ်ားတို႔က ၾကက္သြန္ကုန္ေနၿပီ အျမန္လာပို႔ ပါလို႔စာေရးခ့ဲတာေလ ၾကက္သြန္ဘဲရမွာေပါ့" အားရွိန္စကားေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းသားေတြ ကလည္း ေက်ာ္ထူးကို၀ိုင္းဆဲၾကတာေပါ့၊ ေက်ာ္ထူးက"ငါေရးလိုက္တုန္းကၾကက္သားပါး ေလာပန္းစာမဖတ္ တတ္လို႔ၾကက္သြန္ျဖစ္သြား တာေနမွာ" ေအာ္..ေက်ာ္ထူးသူအမွားကိုေတာင္ ၀န္မခံပဲ ေလာပန္းကိုေတာင္အျပစ္တင္လုိက္ေသတယ္။ ေက်ာ္ထူးရဲသတ္ပုံအမွားေၾကာင့္ ဒီေန႔လည္း ကံမေကာင္းပါလားခင္ဗ်ာ။
စိမ္စိမ္းေနာင္
ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းသားအဖြဲ႕မွာ "အားဆိုင္"ဆိုတ့ဲကခ်င္တစ္ေယာက္ပါတယ္။ က်င္းအတြက္ဆီေပပါလာပို႔တ့ဲေန႔ ကားေပၚကေန ဆီေပပါ ၀ိုင္းခ်ၾကေတာ့ က်င္းသားေတြက စိမ္စိမ္းေနာင္ဆိုၿပီး ၀ိုင္းေအာ္ကာ ေပပါကိုခ်ၾကေပမ့ဲ စိမ္စိမ္းေနာင္ဆိုတာမသိတ့ဲ အားဆိုင္ ကေပပါလြတ္မခ်ေတာ့ သူ႔ေျခေထာက္ေပၚ က်သာြးတယ္။
အ့ဲဒီအခ်ိန္ အားဆိုင္စကားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ မရီႏိုင္ပဲ အားဆိုင္ကိုဂရုဏာသက္မိတာ့ သည္။
"တစ္ႏွစ္သုံဆိုလည္းငါသိတယ္၊ ၀မ္းတူးသရီးဆိုလည္းနားလည္တယ္ အ ခုေတာ့ စိမ္စိမ္းေနာင္ဆိုေတာ့ ငါ့ေျခမႀကီးကြဲသြားၿပီ"
(စိမ္းစိမ္းေနာင္-ကခ်င္ေျမအသုံးစကား)
မိုးအုံ႔တိုင္းသာရြယ္မယ္ဆို
ကၽြန္ေတာ္တို႔က်င္းနဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ေဒၚခင္ၾကည္ရဲ႕ အေၾကာ္ဆိုင္ရွိတယ္။ တေန႔မွာ မိုးေတြကအုံ႔မႈိင္းလာေတာ့ ေဒၚခင္ၾကည္ က "အင္း မိုးသားေတြမည္းလာၿပီမိုးရြာေတာ့မယ္ထင္တယ္"
ေဒၚခင္ၾကည္ေျပာစကားကို ဘိန္းရႈေနတ့ဲ သူ႔ေယာက္်ား ဦးသာဟန္က "မည္းတိုင္းသာမိုးရြာမယ္ဆိုခင္ၾကည္ ဒယ္အိုးဖင္မွာေန႔တိုင္း မိုးရြာ ေတာ့မွာေပါ့"
ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ဦးသာဟန္စကားေၾကာင့္ မရယ္ဘဲမေနႏိုင္ေတာ့တပါ။
အ့ံၾသပုံ
ဦးသာဟန္ႀကီးကား အင္မတန္မွဘိန္းရႈသည္၊ ဒါကိုေက်နပ္ပုံမရတ့ဲေဒၚခင္ၾကည္က "ရွင့္မယ္လည္း အားအားရွိဘိန္းရႈေနေတာ့တာ ေတာ္ေတာ္ကို အ့ံၾသဖုိ႔ေကာင္းေနၿပီ" အ့ဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္ကို ဟတ္စကီးပ်ံလာတ့ဲ အသံကိုၾကားတ့ဲ ဦးသာဟန္ရဲ"သံတုံးသံခဲ မိုးေပၚပ်ံတာမင္းမအ့ံၾသ ငါဘိန္းရႈတာမင္းအ့ံၾသ"ဆိုတ့ဲ ေျပာစကား ကၽြန္ေတာ္တုိ႔နယ္မွာ ေရပန္းအစားဆုံး စကားေလးျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။
မလာေသးပါလားကလို
ေန႔လည္စာစားၿပီးတိုင္း ဘိန္းျမိဳတ့ဲအလုပ္က ဦးသာဟန္ရဲ႕အလုပ္။ အလုပ္ပ်င္းတ့ဲသူေယာက္်ားကို ေဒၚခင္ၾကည္ကမေက် နပ္၊ သူ႔ေယာက္်ားဘိန္းထုပ္ကို ေရနံဂ်ီးထုပ္ႏွင့္လဲထားလိုက္သည္။ ဦးသာဟန္းထမင္းစားၿပီးဘိန္းၿမိဳၿပီးမိန္းတာေပါ့ ဒါေပမ့ဲ ခါတိုင္းေန႔လို ဖီးမလာေတာ့ ဦးသာဟန္ႀကီးက "မလာေသးပါလားကလို" ဆိုၿပီးထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာစားေၾကာင့္ ေဒၚခင္ၾကည္မေနႏိုင္ေတာ့ ရီေတာ့ တာေပါ့။ ေနာက္ၿပီးေျပာလိုက္ေသးတယ္"ဘယ္လာမလဲကိုသာဟန္ ေရနံဂ်ီးေတြကို" တ့ဲ
ဘ၀အေမာေတြေျပႏိုင္ၾကပါေစ
နႏၵလ်န္
No comments:
Post a Comment