ေရးေ၀းပန္းရဲတမ္းတရက္မ်ား

အေ၀းတေနရာမွာ
အေမရွိေနတယ္ဆိုတ့ဲအေတြးနဲ႔
ဘ၀မွာ ရပ္တည္ေနရတာပါ အေမ.......
ခုလိုေ၀းတ့ဲအခါမ်ဳိးမွာ
အေမ့ကိုပိုၿပီးလြမ္းမိတယ္
လြမ္းရတ့ဲရက္ေတြကို
စာေတြ ကဗ်ာေတြေရးရင္း ေျဖေဖ်ာက္ေနရေပမ့ဲ
အေမ့ကို တမ္းတစိတ္က ပိုပိုကဲလာခ့ဲ။
ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕
ငိုညဥ္းရင္း
အေမေပ်ာက္လို႔လိုက္ရွာသလို
သားလည္းေလ
အေမ့ကိုတမ္းတခ်ိန္တိုင္းမွာ
ပ့ဲတင္ထပ္မွ်
တုန္ဟီးသြားေအာင္
အေမေရလို႔..........
ေအာ္လိုက္ခ်င္ေပမ့ဲ
သားဘ၀ကသမဏ
အရာရာဆင္ခ်င္ရမယ္တ့ဲ
အေမ့ၾသ၀ါဒေၾကာင့္
သတိလက္လြတ္မလုပ္မိခ့ဲပါဘူးအေမ
ဒုကၡတြင္းေရာက္မ့ဲေန႔
အေမ့မ်က္ရည္န႔ဲသာမတားခ့ဲရင္
ခုခ်ိန္ဆိုသား
ဒုကၡရဲ႕အနက္ရႈိင္းဆုံးေနရာကို
ေရာက္ေနေလာက္ပါၿပီအေမ....
အေဖာ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔
ေရာက္တတ္ရာရာအေၾကာင္းေတြ
ေျပာၾကရင္းန႔ဲ
သားရဲ႕ေနစြဲတိုင္းမွာ
အေမသာရွိတယ္
သားရဲ႕ အႏွက္ရွဳိင္းဆုံး ႏွလုံးသားတေနရာမွာ
အေမသာရွိတယ္
ဒီစကားကို သားေျပာေတာ့
သူတို႔တေတြက
ပ်က္ရယ္မႈျပဳၾကတယ္အေမ။
ေအာင္ျမင္မႈရတ့ဲတေန႔
မင္းရဲ႕အေမကို ေမ့မွာပါတ့ဲ
အေမ့ကိုသားဘယ္ေလာက္ခ်စ္တာ
အေမကလြဲၿပီး
ဘယ္သူကပိုၿပီး သိႏိုင္မွာလဲ
လူတိုင္မွာ အေမရွိေပမ့ဲ
အေမ့ေက်းဇူးကိုေတာ့
လူတိုင္းမသိၾကပါဘူး
အေ၀းေရာက္ေနတ့ဲသား
အေမ့ေက်းဇူးေတြဆပ္ခ်င္ေပမ့ဲ
အခြင့္အခါမေပးခ့ဲ
မိဘစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားတာလဲ
မိဘေက်းဇူးဆပ္နည္းပါသား
အေမ့ဆိုစကားၾကားမိေတာ့
အေမေရ....
ဒီဘ၀ေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းနဲ႔ဘဲ
ေက်နပ္လိုက္ပါေတာ့.....
             နႏၵလ်န္ (အေ၀းေရာက္သား)