Friday, 1 June 2012

ဟာသအပိုင္အစမ်ား

                                               ေကာက္ရဘူးေသာစာတစ္ေစာင္

ေရႊသာေလ်ာင္းဘုရာ၀င္းအတြင္း ဦးနႏၵမဥၨဴ သန္႔ရွင္းေရးျပဳလုပ္ၿပီး ၿဂိဳလ္ရွစ္ခြင္ဘက္အသြား ဦးနႏၵမဥၨဴကိုျမင္ ၍  ေက်ာင္းေျမာက္ဘက္နားမွ မ........သည္.ေယာက္်ားေလးသူငယ္ခ်င္းႏွင့္ စကားေျပာတာရပ္ၿပီး ထျပန္သြားေလ ၏မ....... ထိုင္တ့ဲ အနား၀တၳဳ စာအုပ္တစ္အုပ္က်န္ထား တာေတြ႕ေတာ့ လိုက္ေအာ္ေပးေသာ္လည္း မ...... သည္ မၾကားတာဘဲလား ရည္းစားနဲမို႔ ရွက္တာပဲလားမသိ ျပန္းေပးလို႔မရလိုက္။ ေနာက္မွေပးမယ္ဆိုတ့ဲ အေတြးေလးက၀င္လာေတာ့ စာအုပ္ကိုလွန္ႀကည့္မိမွ  "ဟင္း ... စာတစ္ေစာင္ပါလား"
             စာဖတ္ၾကည့္ လိုက္ေတာ့ စာအုပ္ကိုျပန္မေပးရဲေတာ့ဘဲ အနားမွာခ်ၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ေျပးခ့ဲမိ ရတယ္။
                      မ.........ေရးထားတ့ဲစာက
ကိုေဇာ္ေရ-------
          က်မကိုအျမန္လာေတာင္ေတာ့ ကိုေဇာ္မေတာင္ရင္ သူမ်ားလာေတာင္ေတာ့မွာ ကိုေဇာ္နဲ႔ေပါင္ဖက္ဖို႔ ကိုလည္း ေရႊသာေလ်ာင္းဘုရားမွာ ေနစဥ္ဆူးေထာင္ထားတယ္ မနက္ျဖန္ေရႊသာေလ်ာင္း ၿဂိဳလ္ရွစ္ခြင္မွာ လာေစာင့္ေနပါ မနက္(၈)နာရီကို။
          ''ဟုိက္....ေသပါၿပီ ၀စၥေပါက္ပါသင့္တ့ဲေနရာမွာ မပါမိ ဆုေတာင္းကိုလည္း ဆူးေထာင္လို႔ေရးလိုေရး ဒီကေလးမကေတာ့ဒုကၡ"

                                                            သပိတ္ပိုက္သလို
ဦးနႏၵမဥၹဴ မႏၱေလးျမဳိ႕မွာ စာ၀ါလိုက္တက္စဥ္က ဘုံေက်ာ္ေက်ာင္းတိုက္ကို သူငယ္ခ်င္းဦးဇင္းတစ္ပါးရွိ၍ တခါတရံသြားလည္တတ္ပါသည္။ ၄င္းေက်ာင္းတိုက္မွာ ဦးဇင္းလူထြက္လင္မယာရွိတယ္။ ဦးဇင္းလူထြက္ ဆိုေတာ့ဘာလုပ္တတ္မွာလဲ ကေလးထိမ္းေပါ့။ တေန႔မွာ မိန္းမကေစ်းေရာင္းျပန္လာေတာ့ ကေလးငိုသံ ကိုၾကားရတယ္ဆိုရင္ပဲ ေယာက္်ားကေလးေပြ႕တာကိုၾကည့္ၿပီး "ဘုန္းႀကီးလူထြက္ ကေလးေပြတာကို သပိတ္ပိုက္သလိုေပြ႕တာကို ဘယ္အငိုတိပ္ပါ့မလဲ××××××××××××××××××××××"" ေအာ္....ထြက္ခ်င္ဦးဟဲ့ ဘုန္းႀကီး "
                              (က်န္တ့ဲဆဲပုံေတြေတာ့ မေရးေတာ့ဘူးေနာ္.....ကိုယ္တုိင္ေတြးၾကည့္)

                                                                      ကေလးေခ်ာ့တရား
ေနာက္ေန႔ေတြမွာေတာ့ ကေလးငုိသံမၾကားရေတာ့ဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကေလးငိုရင္ ဦးဇင္းလူ ထြက္က ကေလးေခ်ာ့ေတးမရေတာ့ ကေလးေခ်ာ့တရားနဲ႔ ကေလးကို အငိုတိပ္ေစခ့ဲတယ္ေလ.......
           အ့ဲဒီကေလးေခ်ာ့တရားက
                        ( အသံေနအသံထားျဖင့္) ေဟ......တု....ပစၥေယာ........အာ.....ရမၼဏ...ပစၥေယာ
ဆိုၿပီးေတာ့ (၂၄)ပ႒ာန္းပစၥည္း ကေလးကိုေခ်ာတိပ္ခ့ဲတယ္။
         (ကေလးငိုရင္မွတ္ထားေနာ္ ကေလးေခ်ာ့တရားရွိတယ္)

                                         ကိုရင္အေတြး
မိုးညွင္းၿမိဳ႕ အေရွ႕ေက်ာင္းတိုက္မွာ စာသင္သားသံဃာ(၁၀၀)ေက်ာ္သီတင္းသုံးလ်က္ရွိသည္။ ဥပုသ္ေန႔ စာ၀ါနားတ့ဲရက္ေတြမွာ သံဃာေတြကို TV ျပေပးပါသည္။ ကိုရင္ငယ္ေတြက TVထဲကေၾကာ္ၿငာဆိုသိပ္ ႀကိဳက္ၾကတာ၊ အ့ဲဒီအထဲမွာေတာ့ ကိုရင္မာနိတက အကဲဆုံးေလ။ တေန႔မွာေတာ့ ေၾကာ္ျငာထဲကပါတ့ဲ ပစၥည္းကို စတိုးဆိုင္မွာ ကိုရင္မာနိတသြား၀ယ္တယ္ေလ။ "'ဒကာႀကီးအေဖၚရွိလား" "ဘာအေဖၚလည္း ကိုရင္ "ဟာ..ဒကာႀကီးက ပုတ္သင္ညိဳေလ"  ေစ်းေရာင္းၾကပ္ေနေသာဆိုင္ရွင္က ကိုရင္သြားရင္ၿပီးေရာ ဆိုၿပီး အေဖာ္တခုေပးလိုက္တယ္။ လက္ထဲကို အေဖၚေရာက္လာတယ္ဆိုရင္ပဲ ေဖၚက္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ "ၾသာ္...အေဖၚဆိုတာပူေပါင္းႀကီးကို"တ့ဲ။

                                                           ပိုတာေဆးလိပ္
မိုးညွင္းၿမိဳ႕ အေရွ႕ေက်ာင္းမွာ အလွဴပြဲရွိေတာ့ ဆြမ္းခ်က္အလွည့္က် ဒကာမေတြထဲက ၂ယာက္ကို ဆရာေတာ္က လိုအပ္တာေတြၿမိဳ႕ထဲ၀ယ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ ပိုက္ဆံကို ပိုပိုသာသာေပးၿပီး ပိုတာေဆးလိပ္ ၀ယ္ခ့ဲဆိုၿပီး ခိုင္းလိုက္တယ္။
                 ဆြမ္းကပ္ခ်ိန္နီးတ့ဲထိ ေစ်း၀ယ္ဒကာမေတြမေရာက္ေသးေတာ့ လူလြတ္ၿပီးႀကိဳခိုင္းရတယ္။
ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ကဆူေတာ့ ဒကာမေတြေလွ်ာက္တ့ဲ စကားေၾကာင့္ ဆရာေတာ္မွာ ဆက္မဆူေတာ့ပဲ ျပဳံးေတာ္မူေတာ့တယ္။
               "အရွင္ဘုရားမွာတာအကုန္ရတယ္ ပိုတာေဆးလိပ္ရွာေနရလို႔ဘုရား"
"ဟ့ဲ.. မင္းတို႔ကိုပိုတာေဆးလိပ္၀ယ္ခ့ဲဆိုတာ ပို႔တ့ဲေငြကိုေဆးလိပ္၀ယ္ခိုင္းတာ" ဆရာေတာ္မိန္႔တ့ဲ စကားေၾကာင့္ ထိုဒကာမ၂ေယာက္ ပိုတာဒကာမဆိုၿပီး နာမည္တြင္သြားေလေတာ့သည္။
                    လြန္တာရွိက ၀ႏၵာမိပါဗ်ာ                  
                                                                                    နႏၵလ်န္(ေရႊမိုးညွင္း)  ၁-၆-၂၀၁၂

No comments:

Post a Comment